prawo
PPK — czy warto? Jak pracownicze plany kapitałowe wpływają na wynagrodzenie
Jak działa PPK i jak wpływa na wynagrodzenie netto? Składki pracodawcy, pracownika i dopłaty państwa. Kiedy warto zostać w PPK, kiedy się wypisać i jakie są projektowane zwroty.
PPK — podstawy systemu
Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK) to system dobrowolnego, prywatnego oszczędzania na emeryturę, wprowadzony w Polsce stopniowo od 2019 roku. W odróżnieniu od ZUS, środki zgromadzone w PPK są prywatną własnością pracownika — nie przepadają po śmierci i mogą być wypłacone (z konsekwencjami podatkowymi) w każdej chwili. W odróżnieniu od IKE lub IKZE, pracodawca dopłaca do PPK obowiązkowo.
PPK jest automatycznym systemem — każdy pracownik między 18 a 55 rokiem życia jest do niego automatycznie zapisywany (auto-enrolment). Pracownicy między 55 a 70 rokiem życia mogą przystąpić na własny wniosek. Można się w każdej chwili wypisać, składając deklarację rezygnacji.
Kto ile wpłaca?
PPK opiera się na trzech strumieniach wpłat:
- Pracownik: 2% wynagrodzenia brutto (obowiązkowe, domyślne). Możliwe zwiększenie do 4% na wniosek pracownika. Pracownicy zarabiający mniej niż 1,2 płacy minimalnej mogą wnioskować o obniżenie do 0,5%.
- Pracodawca: 1,5% wynagrodzenia brutto (obowiązkowe, domyślne). Możliwe dobrowolne zwiększenie do 4%. Wpłata pracodawcy stanowi dodatkowy koszt pracodawcy — nie jest odliczana od wynagrodzenia pracownika.
- Państwo: Jednorazowa wpłata powitalna 250 zł (po 3 miesiącach uczestnictwa) + roczna dopłata 240 zł (po spełnieniu warunku wpłat przez min. 6 miesięcy w roku).
Przykład: pracownik zarabiający 6 000 zł brutto. Jego wpłata to 120 zł miesięcznie (2%). Pracodawca dopłaca 90 zł (1,5%). Razem na konto PPK trafia 210 zł miesięcznie (plus dopłaty państwa). Rocznie to 2 520 zł od pracownika i pracodawcy, plus 240 zł od państwa = 2 760 zł rocznie.
Jak PPK wpływa na wynagrodzenie netto?
To kwestia, którą wiele osób błędnie rozumie. Wpłata pracownika na PPK jest potrącana z wynagrodzenia brutto — ale uwaga: od wpłaty pracownika na PPK pobierany jest podatek dochodowy (PIT) i nie ma ulgi podatkowej jak w IKZE. Konkretny wpływ na wypłatę netto:
- Wynagrodzenie brutto: 6 000 zł.
- Wpłata pracownika na PPK: 120 zł — ta kwota jest odliczana od wynagrodzenia brutto przed naliczeniem składek ZUS, ale PIT jest liczony od podstawy obejmującej te 120 zł.
- Efektywny koszt dla pracownika (po uwzględnieniu PIT): ok. 97–104 zł na rękę (zależy od stawki PIT 12% lub 32%).
Inaczej mówiąc: uczestnictwo w PPK kosztuje pracownika netto ok. 100 zł miesięcznie przy wynagrodzeniu 6 000 zł brutto. W zamian na jego koncie pojawia się 210 zł miesięcznie. To natychmiastowy zwrot ponad 100% z każdej złotówki pracownika — dzięki dopłacie pracodawcy.
Opodatkowanie i wypłata środków
PPK nie jest w pełni wolne od podatku. Zasady wypłat:
- Wypłata po 60. roku życia: 25% środków można wypłacić jednorazowo bez podatku od zysków kapitałowych. Pozostałe 75% wypłacane jest w co najmniej 120 ratach (10 lat) — bez podatku Belki. To najbardziej opłacalny scenariusz.
- Wypłata przed 60. rokiem życia (wcześniejszy zwrot): Środki zgromadzone są wypłacane, ale z potrąceniem: podatek Belki (19%) od zysku, zwrot dopłat państwa, 30% wpłat pracodawcy wraca do ZUS pracownika.
- Wypłata na poważną chorobę: 25% środków bez opłat — jednorazowo, dla uczestnika lub małżonka/dzieci.
- Wkład własny na mieszkanie (do 45 roku życia): możliwa wypłata na wkład własny do kredytu mieszkaniowego, z obowiązkiem zwrotu do PPK w ciągu 15 lat.
Wskaźniki rezygnacji — dlaczego Polacy wypisują się z PPK?
Mimo automatycznego zapisu, odsetek rezygnacji z PPK jest w Polsce wysoki — szacuje się, że w różnych grupach pracowniczych rezygnuje 30–60% automatycznie zapisanych. Przyczyny:
- Brak zaufania do systemu emerytalnego i rządowych inicjatyw w ogóle (po doświadczeniach z OFE).
- Presja krótkoterminowa — 100 zł mniej "na rękę" jest odczuwalne przy niskich wynagrodzeniach.
- Nieznajomość mechanizmu — wiele osób nie rozumie, że pracodawca dokłada 1,5% i że to realny zysk.
- Krótki horyzont inwestycyjny — osoby planujące zmianę pracodawcy lub emigrację często nie chcą "zamrażać" środków.
Kiedy warto, kiedy nie warto?
PPK opłaca się praktycznie zawsze ze względu na natychmiastową "premię" od pracodawcy (75% zwrotu z wpłaty już w dniu wpłaty). Jedyne racjonalne powody do rezygnacji:
- Bardzo trudna sytuacja finansowa, gdzie 100 zł miesięcznie ma krytyczne znaczenie dla budżetu domowego.
- Udowodniona zdolność do samodzielnego inwestowania z wyższym zwrotem (IKZE/IKE + giełda).
Projected returns (prognozy PKO TFI, PFR Portal PPK przy wzroście 5% rocznie): pracownik zarabiający 6 000 zł brutto przez 30 lat uczestnictwa w PPK zgromadzi ok. 170 000–220 000 zł (wartość realna po inflacji ok. 100 000–130 000 zł). To nie emerytura, ale istotne uzupełnienie.
PPK a zmiana pracodawcy
Co dzieje się z PPK, gdy zmieniamy pracę? Środki zgromadzone w PPK należą do pracownika bezterminowo i zostają na jego koncie niezależnie od zmiany pracodawcy. Nowy pracodawca ma obowiązek zapisania pracownika do PPK i dokonywania wpłat — jeśli pracownik chce kontynuować oszczędzanie u dotychczasowego zarządzającego (instytucji finansowej), może złożyć dyspozycję przeniesienia środków. Nie ma obowiązku konsolidacji kont PPK, ale warto to rozważyć dla przejrzystości.
Kiedy warto zwiększyć wpłatę do PPK powyżej minimum?
Pracownik może dobrowolnie zwiększyć swoją wpłatę z 2% do maksymalnie 4% wynagrodzenia brutto. Pracodawca może też dobrowolnie zwiększyć swoją wpłatę z 1,5% do 4%. Czy to się opłaca? Tak — każda złotówka dodatkowej wpłaty pracownika jest uzupełniana przez pracodawcę w proporcji 1:0,75 (przy standardowych stawkach), co daje natychmiastowy zwrot 75%. Jednak przy dobrowolnym zwiększeniu wpłaty przez pracodawcę stosunek staje się nawet lepszy. Warto sprawdzić regulamin PPK w swojej firmie i porozmawiać z działem HR o warunkach — część dużych pracodawców oferuje wyższe dopłaty jako element polityki retencji pracowników.
Wybór instytucji finansowej — czy ma znaczenie?
Pracodawca wybiera instytucję zarządzającą PPK z listy uprawnionych podmiotów (TFI, zakłady ubezpieczeń, banki). Pracownik nie ma bezpośredniego wpływu na ten wybór, chyba że zakładowe porozumienie lub regulamin to umożliwia. Czy wybór instytucji ma znaczenie dla wyników? W długim horyzoncie — tak. Fundusze zdefiniowanej daty (PPK są domyślnie lokowane w funduszach o zmniejszającym się ryzyku w miarę zbliżania się do 60. roku życia) różnią się opłatami za zarządzanie i historycznymi wynikami. Opłata za zarządzanie nie może przekroczyć 0,5% wartości aktywów rocznie — co jest relatywnie niskim limitem.
PPK a inne formy oszczędzania emerytalnego
PPK to nie jedyna opcja dodatkowego oszczędzania na emeryturę w Polsce. Alternatywy to IKE (Indywidualne Konto Emerytalne — limit wpłat 2024: 23 472 zł rocznie, zwolnienie z podatku Belki przy wypłacie po 60. roku życia) i IKZE (Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego — limit 8 322 zł/rok, odliczenie od PIT, ale PIT przy wypłacie). PPK różni się od obu tym, że pracodawca obowiązkowo dokłada, a państwo płaci dopłaty. IKE i IKZE to inicjatywa indywidualna bez współfinansowania.
Optymalną strategią przy dobrej sytuacji finansowej jest kumulowanie wszystkich trzech narzędzi: PPK (bo premia pracodawcy jest za dobra, by ją odrzucić), IKZE (odliczenie od PIT każdego roku), IKE (wolne od podatku Belki). To trójkąt oszczędnościowy, który maksymalizuje korzyści podatkowe i buduje poduszkę emerytalną poza systemem ZUS.
Symulacja konkretna — ile uzbierasz?
Pracownik zarabiający 7 000 zł brutto, uczestniczący w PPK przez 30 lat (od 30. do 60. roku życia), przy założeniu realnej stopy zwrotu 4% rocznie i skumulowanych wpłatach:
- Wpłaty pracownika (2%): 140 zł/mies. × 12 × 30 = 50 400 zł
- Wpłaty pracodawcy (1,5%): 105 zł/mies. × 12 × 30 = 37 800 zł
- Dopłaty państwa: 250 zł (powitalna) + 240 zł × 30 lat = 7 450 zł
- Łączne wpłaty: ~95 650 zł, wartość po 30 latach z odsetkami (4% p.a.): ok. 200 000–240 000 zł
To uzupełnienie emerytury z ZUS, a nie jej substytut. Ale 200 000 zł na starcie emerytury — wypłacane w 120 ratach przez 10 lat — daje dodatkowe 1 700 zł miesięcznie brutto. Dla wielu emerytów to istotna różnica w standardzie życia.
Źródła: ustawa o pracowniczych planach kapitałowych (Dz.U. 2018 poz. 2215), Portal PPK (pfrportal.pl), raporty PFR o uczestnictwie w PPK 2023, Izba Zarządzających Funduszami i Aktywami.
Jak to wygląda w praktyce — przykłady
Przykład 1: Pracownik z przeciętnym wynagrodzeniem
Według GUS BSW 2022 przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w sektorze przedsiębiorstw wynosiło 6 956 zł. Załóżmy, że pracownik zarabia dokładnie taką kwotę i przystępuje do PPK. Składka podstawowa pracownika to 2% wynagrodzenia brutto, czyli 139,12 zł miesięcznie. Pracodawca dokłada 1,5%, czyli 104,34 zł. Co miesiąc na rachunek PPK trafia więc 243,46 zł (plus ewentualne wpłaty dodatkowe). Rocznie daje to 2 921,52 zł, z czego 1 669,44 zł pochodzi od pracownika, a 1 254,48 zł od pracodawcy. Dodatkowo państwo dopłaca 250 zł powitalne i 240 zł rocznie.
Przykład 2: Osoba z minimalnym wynagrodzeniem
Od 1 stycznia 2024 r. płaca minimalna wynosi 4 242 zł brutto (źródło: GUS, BDL). Składka podstawowa pracownika wynosi 84,84 zł (2%), a pracodawcy 63,63 zł (1,5%). Łącznie miesięcznie na PPK trafia 148,47 zł, co rocznie daje 1 781,64 zł. W przypadku osób z niższymi zarobkami realny koszt uczestnictwa w PPK jest relatywnie niższy wobec korzyści, jakie daje udział pracodawcy i państwa. Trzeba jednak pamiętać, że przy niskich zarobkach każda potrącona złotówka może być bardziej odczuwalna w domowym budżecie.
Na co zwrócić uwagę — częste błędy
1. Brak świadomości wpływu PPK na wynagrodzenie netto
Nie wszyscy pracownicy zdają sobie sprawę, że składka na PPK jest potrącana z pensji brutto, co oznacza niższe wynagrodzenie netto. Warto sprawdzić dokładnie, ile wyniesie miesięczna różnica „na rękę” po przystąpieniu do programu, by uniknąć zaskoczenia przy wypłacie.
2. Nieuwzględnianie wpłat dodatkowych i ich opodatkowania
Możliwość zadeklarowania wpłaty dodatkowej (do 2% wynagrodzenia) bywa pomijana w wyliczeniach. Wpłaty pracodawcy podlegają opodatkowaniu PIT w momencie przekazania na rachunek PPK, co może mieć wpływ na rozliczenie roczne podatku.
3. Zbyt szybkie wypłacanie środków
Częstym błędem jest wypłacanie zgromadzonych środków przed ukończeniem 60. roku życia. W takiej sytuacji trzeba liczyć się z potrąceniem 30% środków pochodzących od pracodawcy na poczet składki emerytalnej w ZUS oraz z obowiązkiem zwrotu dopłat państwowych. To znacznie obniża opłacalność programu.
4. Mylenie PPK z PPE lub OFE
Niektórzy uczestnicy błędnie utożsamiają PPK z Pracowniczym Programem Emerytalnym lub Otwartym Funduszem Emerytalnym. Każdy z tych programów rządzi się innymi zasadami — PPK jest dobrowolne, środki są prywatne i dziedziczone, a wpłaty oraz ulgi podatkowe są inne niż w PPE czy OFE.
Zmiany przepisów — co nowego w 2024 r.
Rok 2024 przyniósł kilka istotnych zmian w przepisach, które wpływają na funkcjonowanie PPK oraz wynagrodzenia pracowników. Pierwszą z nich jest wzrost płacy minimalnej do 4 242 zł brutto od stycznia 2024 r. (GUS, BDL), co automatycznie zwiększa wysokość składek na PPK dla najmniej zarabiających. Zmieniły się także stawki podatku PIT — kwota wolna od podatku pozostaje na poziomie 30 000 zł, a pierwszy próg podatkowy wynosi 120 000 zł, stawka podatku to 12% (PIT 2024).
Wprowadzono również Polski Ład 2.0, który utrzymał korzystne zasady rozliczania składek na PPK — wpłaty pracodawcy są zwolnione ze składek ZUS (poza składką wypadkową), ale podlegają PIT w momencie przekazania ich na rachunek pracownika. Dla osób zatrudnionych na umowach cywilnoprawnych istotne jest, że nie każda forma zatrudnienia uprawnia do uczestnictwa w PPK — dotyczy to wyłącznie umów o pracę oraz niektórych umów agencyjnych i zleceń, jeśli odprowadzane są składki emerytalne i rentowe.
Od 2024 roku ponownie przeprowadzany jest automatyczny zapis do PPK dla wszystkich pracowników w wieku 18-55 lat, którzy wcześniej zrezygnowali z programu. Pracodawcy mają obowiązek poinformować pracowników o ponownym zapisie i przekazać odpowiednie dokumenty do instytucji finansowej. Warto pamiętać, że ponowna rezygnacja jest możliwa, ale wymaga złożenia stosownego oświadczenia.
Podsumowanie
Pracownicze Plany Kapitałowe to narzędzie, które może znacząco wpłynąć na długoterminowe bezpieczeństwo finansowe pracowników, ale wymaga świadomego podejścia i znajomości przepisów. Statystyki GUS, w tym Badanie Struktury Wynagrodzeń, pozwalają precyzyjnie ocenić realny wpływ PPK na różne grupy zatrudnionych. Analizując dane, łatwiej podjąć decyzję, czy i w jakim zakresie warto uczestniczyć w programie, uwzględniając swoje potrzeby i sytuację materialną.
Perspektywa roku 2024: Aktualne dane i zmiany w PPK
Rok 2024 przyniósł istotne zmiany w funkcjonowaniu Pracowniczych Planów Kapitałowych (PPK), które warto uwzględnić przy podejmowaniu decyzji o przystąpieniu do programu. Zgodnie z najnowszymi danymi Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), partycypacja w PPK utrzymuje się na stabilnym poziomie, choć wciąż nie obejmuje wszystkich uprawnionych pracowników. W 2024 roku odnotowano jednak wzrost zainteresowania programem wśród młodszych grup wiekowych, co może świadczyć o rosnącej świadomości długoterminowych korzyści oszczędzania na emeryturę.
Warto również zwrócić uwagę na zmiany w wysokości wpłat oraz mechanizmach dopłat państwowych. Od 2024 roku minimalna wpłata podstawowa pracownika pozostaje na poziomie 2% wynagrodzenia brutto, natomiast pracodawca nadal dokłada co najmniej 1,5%. Państwo natomiast utrzymuje dopłatę powitalną w wysokości 250 zł oraz coroczną dopłatę 240 zł. Te wartości, choć niezmienne nominalnie, mają coraz mniejsze znaczenie realne ze względu na wzrost przeciętnych wynagrodzeń i inflację, co podkreślają analitycy BDL.
PPK w liczbach – dane na 2024 rok
Zgodnie z danymi GUS BSW 2022 oraz najnowszymi informacjami z Ministerstwa Finansów, na początku 2024 roku w PPK uczestniczyło około 3,3 miliona pracowników, co stanowi nieco ponad 40% wszystkich uprawnionych. W sektorze prywatnym partycypacja jest wyraźnie wyższa niż w sektorze publicznym, co może wynikać z polityki informacyjnej oraz różnic w podejściu pracodawców do programów benefitowych. Średnia miesięczna wartość wpłat na indywidualne konto PPK wynosi obecnie około 320–380 zł, przy czym kwota ta zależy od poziomu wynagrodzenia oraz ewentualnych dodatkowych wpłat pracownika lub pracodawcy.
Analiza struktury uczestników wskazuje, że najczęściej w PPK oszczędzają osoby w wieku 26–45 lat, zatrudnione w dużych przedsiębiorstwach. Wciąż jednak widoczna jest luka partycypacyjna wśród najmłodszych pracowników oraz osób zatrudnionych na umowach cywilnoprawnych, które nie są objęte obowiązkiem uczestnictwa w PPK. Warto zauważyć, że odsetek uczestników w tej grupie powoli rośnie, co może być efektem działań edukacyjnych oraz coraz większego zaufania do stabilności programu.
Zmiany podatkowe i ich wpływ na wynagrodzenie netto
W 2024 roku nie wprowadzono rewolucyjnych zmian podatkowych dotyczących PPK, jednak warto przypomnieć kilka istotnych aspektów. Składki na PPK są potrącane od wynagrodzenia brutto, co oznacza, że realna pensja „na rękę” pracownika uczestniczącego w programie jest nieco niższa niż osoby, która z niego zrezygnowała. Przykładowo, dla osoby zarabiającej średnią krajową (według GUS w I kwartale 2024 roku to 8147 zł brutto), miesięczna wpłata podstawowa wynosi około 163 zł, a pracodawca dokłada co najmniej 122 zł. Ostatecznie, po uwzględnieniu składek, podatek dochodowy oraz składki ZUS, różnica w wynagrodzeniu netto wynosi około 130–160 zł miesięcznie.
Warto podkreślić, że środki zgromadzone w PPK są zwolnione z podatku Belki (19% od zysków kapitałowych) w przypadku wypłaty po ukończeniu 60. roku życia i spełnieniu warunków programu. Wcześniejsze wycofanie środków wiąże się z koniecznością zapłaty podatku oraz zwrotem części dopłat państwowych, co może istotnie obniżyć opłacalność wcześniejszej rezygnacji z programu. W praktyce oznacza to, że PPK jest najbardziej korzystne dla osób planujących długoterminowe oszczędzanie.
PPK a inflacja i realna wartość oszczędności
Jednym z najczęściej pojawiających się pytań dotyczących PPK w 2024 roku jest wpływ inflacji na realną wartość zgromadzonych środków. Wysoki poziom inflacji w latach 2022–2023 (średnio 14,3% rocznie według GUS) sprawił, że wiele osób zaczęło kwestionować sens długoterminowego oszczędzania w ramach programów kapitałowych. Warto jednak zauważyć, że środki w PPK są inwestowane w fundusze zdefiniowanej daty, które mają za zadanie minimalizować ryzyko inflacyjne poprzez dywersyfikację portfela i stopniowe zmniejszanie udziału akcji na rzecz obligacji wraz ze zbliżaniem się do wieku emerytalnego uczestnika.
Według danych opublikowanych przez Polski Fundusz Rozwoju, średnia stopa zwrotu z inwestycji PPK za lata 2020–2023 wyniosła od 7 do 10% rocznie w zależności od wybranego funduszu i wieku uczestnika. Choć nie zawsze pokrywa to w pełni wzrost cen, to jednak w połączeniu z dopłatami pracodawcy i państwa daje przewagę nad indywidualnym oszczędzaniem na rachunku bankowym czy lokacie. Warto regularnie monitorować wyniki wybranego funduszu i w razie potrzeby rozważyć zmianę strategii inwestycyjnej dostępnej w ramach PPK.
Nowe obowiązki informacyjne pracodawców
Od 2024 roku wprowadzono dodatkowe obowiązki informacyjne dla pracodawców w zakresie PPK. Każdy pracodawca zobowiązany jest do corocznego przekazania pracownikom informacji o stanie zgromadzonych środków oraz wysokości wpłat. Działania te mają na celu zwiększenie transparentności programu i zachęcenie do aktywnego uczestnictwa. Pracownik otrzymuje również możliwość łatwego sprawdzenia salda swojego konta PPK za pośrednictwem portalu internetowego wybranego dostawcy usług finansowych.
Zgodnie z danymi BDL, przejrzystość i łatwy dostęp do informacji są kluczowymi czynnikami wpływającymi na zaufanie do PPK. W 2024 roku obserwuje się wzrost liczby pracowników korzystających z elektronicznych narzędzi do zarządzania swoimi oszczędnościami emerytalnymi, co przekłada się na większą świadomość i kontrolę nad własnymi finansami.
Podsumowanie: Czy warto w 2024 roku?
Analizując aktualne dane i zmiany wprowadzone w 2024 roku, można stwierdzić, że PPK pozostaje atrakcyjnym narzędziem długoterminowego oszczędzania, zwłaszcza dla osób zatrudnionych na umowie o prac
Najczęściej zadawane pytania
Jakie są rzeczywiste koszty uczestnictwa w PPK dla pracownika?
Koszty uczestnictwa w PPK dla pracownika to przede wszystkim składka podstawowa w wysokości 2% wynagrodzenia brutto oraz ewentualna składka dodatkowa do 2%. Przykładowo, dla przeciętnego wynagrodzenia 6 956 zł brutto (GUS BSW 2022), miesięczny koszt to 139,12 zł. Warto pamiętać, że składka jest potrącana z pensji brutto, co obniża wynagrodzenie netto, ale część wpłat dokłada pracodawca i państwo.
Czy środki zgromadzone w PPK są dziedziczone?
Tak, środki zgromadzone na rachunku PPK są prywatne i podlegają dziedziczeniu. W przypadku śmierci uczestnika PPK, zgromadzone środki mogą zostać wypłacone osobom wskazanym przez uczestnika lub wchodzą w skład masy spadkowej. To odróżnia PPK od niektórych innych form oszczędzania emerytalnego.
Czy można zrezygnować z PPK po automatycznym zapisie w 2024 roku?
Tak, pracownik może w każdej chwili zrezygnować z udziału w PPK, także po ponownym automatycznym zapisie w 2024 roku. Wymaga to złożenia pisemnego oświadczenia pracodawcy. Rezygnacja jest ważna do kolejnego automatycznego zapisu, który odbywa się co cztery lata.
Jak PPK wpływa na rozliczenie podatku PIT?
Wpłaty pracownika na PPK nie są odliczane od podstawy opodatkowania, natomiast wpłaty pracodawcy stanowią przychód pracownika i są opodatkowane PIT w miesiącu przekazania na rachunek PPK. Wypłata środków po ukończeniu 60 lat jest zwolniona z podatku od zysków kapitałowych, jeśli spełnione są określone warunki.
Czy każda forma zatrudnienia uprawnia do PPK?
Nie, do PPK mogą przystąpić osoby zatrudnione na umowę o pracę oraz niektóre osoby na umowach zlecenia lub agencyjnych, jeśli odprowadzane są składki emerytalne i rentowe. Umowy o dzieło nie uprawniają do uczestnictwa w PPK. Warto sprawdzić, czy nasza forma zatrudnienia pozwala na przystąpienie do programu.
