Słownik wynagrodzeń
delegowanie pracowników za granicę
Delegowanie pracownika za granicę (posting) to sytuacja, gdy polski pracodawca wysyła pracownika do wykonywania pracy w innym państwie UE/EOG na określony czas w ramach transgranicznego świadczenia usług. Pracownik delegowany zachowuje polskie ubezpieczenie społeczne — potwierdzeniem jest formularz A1 wystawiany przez ZUS. Delegowanie nie może trwać co do zasady dłużej niż 24 miesiące. Dyrektywa U
Znaczenie w kontekście polskiego prawa pracy
Delegowanie pracowników za granicę reguluje przede wszystkim ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy oraz przepisy unijne, w tym Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 96/71/WE dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczenia usług. Zgodnie z tymi regulacjami, pracownik delegowany pozostaje formalnie zatrudniony przez polskiego pracodawcę i podlega polskiemu systemowi ubezpieczeń społecznych, o ile okres delegowania nie przekracza 24 miesięcy (z możliwością przedłużenia do 36 miesięcy w wyjątkowych przypadkach).
W praktyce oznacza to, że pracownik wykonuje swoje obowiązki zawodowe na terytorium innego państwa członkowskiego UE/EOG, ale nadal jest objęty polskim systemem ubezpieczeń społecznych, potwierdzanym przez formularz A1 wydawany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS). Dzięki temu unika podwójnego opodatkowania i podwójnego obowiązku odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne.
Pod względem podatkowym, delegowanie wymaga uwzględnienia przepisów dotyczących opodatkowania dochodów uzyskiwanych za granicą. Zazwyczaj, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochód pracownika delegowanego jest opodatkowany w Polsce, o ile nie przekracza określonych limitów czasowych i kwotowych. Pracodawca musi także respektować minimalne warunki zatrudnienia obowiązujące w kraju przyjmującym, takie jak minimalne wynagrodzenie, normy czasu pracy czy warunki BHP.
Przykład liczbowy
Załóżmy, że pracownik delegowany do Niemiec zarabia 5 000 zł brutto miesięcznie. W Polsce od tej kwoty odprowadza się składki na ubezpieczenia społeczne oraz podatek dochodowy. Zakładając standardowe składki ZUS (około 1 300 zł) oraz podatek dochodowy według skali podatkowej (około 600 zł), wynagrodzenie netto wyniesie około 3 100 zł.
Pracownik ten nadal korzysta z polskiego systemu ubezpieczeń społecznych, a pracodawca występuje do ZUS o wystawienie formularza A1, potwierdzającego, że składki są odprowadzane w Polsce. W Niemczech pracownik powinien otrzymać wynagrodzenie nie niższe niż obowiązujące tam minimalne stawki, zgodnie z zasadami delegowania.
Powiązane pojęcia
Przykład
Polska firma budowlana wysłała brygadę 10 murarzy do Niemiec na 6 miesięcy. Pracownicy mają formularz A1 (polskie ZUS), a firma stosuje do nich niemiecką stawkę minimalną (12,41 EUR/h w 2024 r.) zgodnie z dyrektywą o delegowaniu.