offshoring

Offshoring to przeniesienie działalności lub procesów biznesowych do innego kraju, najczęściej o niższych kosztach pracy. Polska sama przez lata była destynacją offshoringową dla firm z Europy Zachodniej i USA — centra usług biznesowych (BSS/SSC) w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu i Trójmieście zatrudniają setki tysięcy specjalistów. Jednak wraz ze wzrostem płac w Polsce (minimalne wynagrodzenie wzrastało do 3600 zł brutto w 2024 roku), niektóre firmy rozważają dalsze przenoszenie procesów do krajów o niższych kosztach.

Znaczenie w kontekście polskiego prawa pracy

W Polsce offshoring wiąże się z koniecznością przestrzegania przepisów Kodeksu pracy oraz regulacji podatkowych i ubezpieczeniowych. Pracownicy zatrudnieni w centrach usług wspólnych podlegają takim samym prawom jak pozostali pracownicy na umowach o pracę, w tym dotyczącym minimalnego wynagrodzenia, czasu pracy czy urlopów. Pracodawcy muszą również odprowadzać składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne do ZUS, a zatrudnieni rozliczają się z podatku dochodowego na zasadach określonych w ustawie o PIT.

W przypadku offshoringu usług do Polski, firmy zagraniczne często korzystają z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co wpływa na sposób rozliczeń podatkowych. Z punktu widzenia prawa pracy, istotne są także regulacje dotyczące delegowania pracowników z innych krajów UE, które wymagają zapewnienia im warunków pracy zgodnych z polskim prawem. W kontekście podatków i składek, rosnące wynagrodzenia w Polsce powodują, że koszty zatrudnienia w sektorze offshoringowym wzrastają, co może wpływać na decyzje biznesowe o relokacji procesów.

Przykład liczbowy

Załóżmy, że pracownik zatrudniony w centrum usług wspólnych w Polsce otrzymuje wynagrodzenie brutto w wysokości 5 000 zł miesięcznie (stan na 2024 rok). Z tego wynagrodzenia odprowadzane są składki na ZUS oraz podatek dochodowy:

• Składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe) – około 13,71% podstawy, co daje około 685,50 zł (płatne przez pracownika).
• Składka zdrowotna – 9% podstawy, czyli około 450 zł (odliczana od podatku, ale nie w całości).
• Zaliczka na podatek dochodowy – po uwzględnieniu kosztów uzyskania przychodu i kwoty wolnej od podatku, wyniesie około 300 zł.

Po odliczeniach pracownik otrzyma na rękę (netto) około 3 565 zł. Koszt pracodawcy to z kolei około 5 900 zł, gdyż musi on doliczyć składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracodawcę (ok. 19,5%).

Powiązane pojęcia

• Kodeks pracy
• BSS/SSC (centra usług wspólnych)
• ZUS – Zakład Ubezpieczeń Społecznych
• Jak obliczyć wynagrodzenie netto
• Co to jest brutto i netto