samozatrudnienie

Samozatrudnienie to forma prowadzenia działalności gospodarczej, w której osoba fizyczna rejestruje jednoosobową działalność gospodarczą (JDG) i świadczy usługi na własny rachunek, często dla jednego lub kilku zleceniodawców. W Polsce samozatrudnieni rozliczają się z ZUS indywidualnie — mogą korzystać z preferencyjnych składek przez pierwsze 24 miesiące (tzw. mały ZUS) lub z ulgi na start przez pi.

Znaczenie w kontekście polskiego prawa pracy

Samozatrudnienie w Polsce jest regulowane przede wszystkim przez przepisy dotyczące działalności gospodarczej, a nie Kodeks pracy. Osoba samozatrudniona prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest formalnie przedsiębiorcą, co oznacza, że nie podlega przepisom o zatrudnieniu na umowę o pracę. Nie ma więc prawa do urlopu wypoczynkowego, wynagrodzenia chorobowego czy innych świadczeń pracowniczych wynikających z Kodeksu pracy.

Pod względem podatkowym samozatrudniony rozlicza się samodzielnie – może wybrać formę opodatkowania, jak np. zasady ogólne (skala podatkowa 12% i 32%), podatek liniowy 19%, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych lub kartę podatkową. W 2024 roku obowiązują nowe limity i stawki składek ZUS, a osoby rozpoczynające działalność mogą korzystać z ulgi na start (zwolnienie ze składek na ubezpieczenia społeczne przez 6 miesięcy) oraz z preferencyjnego ZUS-u (tzw. mały ZUS Plus) przez kolejne 24 miesiące.

Ważnym aspektem jest również składka zdrowotna, która od 2022 roku jest naliczana według nowych zasad – m.in. zależnie od formy opodatkowania i osiąganych dochodów. Samozatrudnieni mają obowiązek samodzielnie opłacać składki do ZUS, co wpływa na ich koszty prowadzenia działalności i ostateczne wynagrodzenie netto.

Powiązane pojęcia

• B2B – samozatrudnienie
• Kodeks pracy
• Fundusz Pracy
• Umowa o pracę vs B2B
• Mały ZUS Plus — kalkulacja