Wynagrodzenia w Polsce 2007

W 2007 roku płaca minimalna brutto wynosiła 936 zł miesięcznie (zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów). Netto, po odliczeniu składek ZUS oraz zaliczki na podatek dochodowy, pracownik otrzymywał około 681 zł. Składki ZUS wynosiły łącznie ok. 18,71% (emerytalna, rentowa, chorobowa), a zaliczka na PIT była liczona według obowiązującej wówczas skali podatkowej.

Inflacja w 2007 roku wyniosła średnio 2,5% według danych GUS. Oznacza to, że wzrost cen towarów i usług częściowo zniwelował wzrost wynagrodzeń. Jeśli płace rosły wolniej niż inflacja, realna wartość wynagrodzeń spadała i pracownicy mogli kupić mniej za swoje pensje niż rok wcześniej.

Płaca minimalna w 2007 roku wzrosła z 899,10 zł brutto (w 2006) do 936 zł brutto miesięcznie od 1 stycznia 2007 roku. Była to podwyżka o 36,90 zł, czyli o około 4,1%. Zmiana ta wynikała z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 września 2006 r.

W 2007 roku gospodarka Polski rozwijała się dynamicznie, a stopa bezrobocia spadała (z 14,8% w styczniu do 11,2% w grudniu według GUS). Wzrastało zapotrzebowanie na pracowników, co zwiększało szanse na skuteczne negocjacje podwyżek, zwłaszcza w branżach o dużym popycie na pracę.

Zatrudnienie na umowę o pracę w 2007 roku oznaczało prawo do płacy minimalnej (936 zł brutto), urlopu wypoczynkowego, ochrony przed zwolnieniem oraz świadczeń ZUS (emerytalnych, chorobowych). Wszystkie te prawa gwarantował Kodeks Pracy (art. 22 i kolejne). Pracownik miał też prawo do dodatków za nadgodziny i pracy w nocy.

Według GUS przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w gospodarce narodowej w 2007 roku wyniosło 2 691,03 zł. W porównaniu do 2006 roku (2 477,23 zł) oznaczało to wzrost o około 8,6%. Największe wzrosty wynagrodzeń odnotowano w sektorze budownictwa i usług.