Wynagrodzenia w Polsce 2016

W 2016 roku płaca minimalna brutto wynosiła 1850 zł miesięcznie. Po odliczeniu składek ZUS, zaliczki na PIT oraz składki zdrowotnej, minimalne wynagrodzenie netto wynosiło około 1355 zł. Do wyliczenia netto stosowano standardowe koszty uzyskania przychodu (111,25 zł) oraz kwotę wolną od podatku (3091 zł rocznie).

Według danych GUS inflacja w 2016 roku wyniosła -0,6%, co oznaczało deflację. W praktyce realna siła nabywcza wynagrodzeń minimalnych i średnich nieco wzrosła, ponieważ ceny towarów i usług spadły, a płace nominalne utrzymały się lub wzrosły.

Średnie miesięczne wynagrodzenie brutto w sektorze przedsiębiorstw w 2016 roku wyniosło 4047,21 zł według GUS. W porównaniu do 2015 roku (3999,97 zł) oznaczało to wzrost o ok. 1,2%. Wzrost był umiarkowany, ale realnie, ze względu na deflację, pensje miały większą siłę nabywczą.

W 2016 roku stopa bezrobocia rejestrowanego wynosiła 8,2% (grudzień 2016, GUS), co oznaczało spadek o 1,4 p.p. względem 2015 roku. Rynek pracy stopniowo się poprawiał, pojawiało się więcej ofert pracy, szczególnie w dużych miastach. Zmiana pracy mogła przynieść wyższe zarobki, zwłaszcza w sektorach IT, budownictwa i usług.

Umowa o pracę gwarantowała w 2016 roku minimalne wynagrodzenie 1850 zł brutto (art. 6 Kodeksu Pracy). Pracownik miał prawo do urlopu, zwolnienia lekarskiego oraz ochrony wynikającej z Kodeksu Pracy. Wynagrodzenie musiało być wypłacane co najmniej raz w miesiącu, a składki ZUS i podatki odprowadzał pracodawca.

Pracownicy otrzymujący płacę minimalną w 2016 roku (1850 zł brutto) mieli prawo do dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych, dodatku stażowego (jeśli przewidywał to regulamin), urlopu wypoczynkowego oraz świadczeń chorobowych. Pracodawca nie mógł wypłacać mniej niż ustawowe minimum, pod groźbą kary (art. 281 Kodeksu Pracy).