Słownik wynagrodzeń
kontrakt menedżerski
Kontrakt menedżerski to umowa zawierana z osobą zarządzającą przedsiębiorstwem lub jego wyodrębnioną częścią, mająca cechy zarówno umowy o pracę, jak i umowy cywilnoprawnej. Podstawą prawną jest Kodeks cywilny (zlecenie lub umowa nienazwana). Menedżer zobowiązuje się do zarządzania firmą i osiągania określonych wskaźników (KPI), w zamian otrzymując wynagrodzenie stałe i zmienne (premia, opcje na akcje).
Znaczenie w kontekście polskiego prawa pracy
Kontrakt menedżerski w polskim systemie prawnym nie jest regulowany przez Kodeks pracy, lecz przez przepisy Kodeksu cywilnego. Oznacza to, że menedżer zatrudniony na podstawie takiej umowy nie korzysta z większości uprawnień pracowniczych, takich jak prawo do urlopu wypoczynkowego, ochrona przed zwolnieniem czy prawo do świadczeń socjalnych.
Pod względem podatkowym kontrakt menedżerski traktowany jest jako umowa cywilnoprawna, co oznacza, że wynagrodzenie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT) według skali podatkowej lub stawki liniowej, w zależności od wyboru podatnika. ZUS nalicza składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, jednak zasady ich obliczania różnią się od tych obowiązujących przy umowie o pracę.
W praktyce kontrakt menedżerski pozwala na większą elastyczność w kształtowaniu warunków zatrudnienia i wynagrodzenia, ale wiąże się też z brakiem niektórych zabezpieczeń pracowniczych. Menedżerowie często otrzymują wynagrodzenie stałe oraz zmienne, uzależnione od realizacji celów biznesowych (KPI).
Powiązane pojęcia
Przykład
Dyrektor generalny spółki giełdowej zarządza firmą na podstawie kontraktu menedżerskiego z wynagrodzeniem stałym 30 000 PLN/mies. i premią roczną uzależnioną od EBITDA. Zakaz konkurencji przez 12 miesięcy po zakończeniu kontraktu jest wynagradzany odszkodowaniem w wys. 50% ostatniego wynagrodzenia.