Słownik wynagrodzeń

urlop na żądanie

Urlop na żądanie to szczególna forma urlopu wypoczynkowego, stanowiąca część puli 20 lub 26 dni przysługującego urlopu. Pracownik ma prawo do 4 dni urlopu na żądanie w każdym roku kalendarzowym, niezależnie od wymiaru etatu. Pracodawca jest co do zasady zobowiązany udzielić urlopu na żądanie w terminie wskazanym przez pracownika, jednak orzecznictwo Sądu Najwyższego (wyrok z 2008 r.) dopuszcza odmowę udzielenia urlopu w wyjątkowych sytuacjach.

Znaczenie w kontekście polskiego prawa pracy

Urlop na żądanie jest uregulowany w Kodeksie pracy (art. 167 § 3). Pracownik, który nabył prawo do urlopu wypoczynkowego, może wykorzystać do 4 dni urlopu na żądanie w każdym roku kalendarzowym. Liczba ta jest niezależna od wymiaru etatu, co oznacza, że pracownik zatrudniony na pół etatu również ma prawo do 4 takich dni.

Urlop na żądanie jest traktowany jako część urlopu wypoczynkowego, a więc jego wykorzystanie pomniejsza całkowity wymiar urlopu przysługującego pracownikowi (20 dni dla pracowników zatrudnionych krócej niż 10 lat oraz 26 dni dla zatrudnionych dłużej). Pracodawca powinien udzielić urlopu na żądanie w terminie wskazanym przez pracownika, jednak może odmówić, jeśli istnieją szczególne okoliczności, które uniemożliwiają udzielenie urlopu w tym czasie (np. zagrożenie ciągłości pracy). Takie stanowisko potwierdza orzecznictwo Sądu Najwyższego, m.in. wyrok z 2008 roku (sygn. akt I PK 77/07).

Wynagrodzenie za czas urlopu na żądanie jest takie samo jak za urlop wypoczynkowy i podlega standardowym zasadom opodatkowania oraz składek ZUS. Wypłata wynagrodzenia urlopowego odbywa się na podstawie przeciętnego wynagrodzenia z ostatnich 3 miesięcy pracy, zgodnie z przepisami zawartymi w Jak wyliczyć wynagrodzenie urlopowe.

Powiązane pojęcia

Przykład

Pracownik dzwoni do pracodawcy o 7:45 w poniedziałek i informuje, że bierze urlop na żądanie. Pracodawca, jeśli nie ma pilnej potrzeby służbowej, musi ten urlop zaakceptować — jest to jeden z 4 dni przysługujących pracownikowi w 2024 r.