Technicy i inny średni personel

Dodatek stażowy dla techników zatrudnionych w sektorze publicznym przysługuje po 5 latach pracy i wynosi minimum 5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego. Za każdy kolejny rok pracy dodatek wzrasta o 1% aż do maksymalnie 20%. Zasady te reguluje art. 38 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych oraz odpowiednie przepisy branżowe. W sektorze prywatnym dodatek stażowy zależy od polityki firmy i nie jest obligatoryjny.

Zdecydowanie tak. Według Barometru Zawodów 2024 technicy należą do grupy deficytowej w wielu branżach, zwłaszcza budowlanej, elektrycznej i medycznej. Pracodawcy zgłaszają duże zapotrzebowanie na wykwalifikowanych techników, co przekłada się na stabilność zatrudnienia i wzrost wynagrodzeń. Dodatkowo technicy mogą liczyć na rozwój zawodowy i możliwość uzyskania uprawnień specjalistycznych.

Technik zatrudniony na podstawie umowy o pracę (regulowanej przez Kodeks pracy) ma prawo do płatnego urlopu wypoczynkowego (20 lub 26 dni rocznie), wynagrodzenia za czas choroby (art. 92 KP), dodatku za nadgodziny oraz ochrony przed nieuzasadnionym zwolnieniem. Umowa o pracę gwarantuje także składki ZUS, ubezpieczenie zdrowotne oraz prawo do urlopu macierzyńskiego i ojcowskiego.

W 2024 roku od wynagrodzenia technika odprowadzane są składki: emerytalna (9,76%), rentowa (1,5%), chorobowa (2,45%) oraz zdrowotna (9%). Zaliczka na podatek PIT wynosi 12% do kwoty 120 000 zł rocznie, a powyżej tej kwoty 32%. Kwota wolna od podatku to 30 000 zł, a miesięczna kwota zmniejszająca podatek to 300 zł. Składki i zaliczki są potrącane przez pracodawcę i przekazywane do ZUS i urzędu skarbowego.